Le Grand Bain: wanneer het zwembad een existentiële duik wordt
Dat had ik niet verwacht. Eerlijk gezegd dacht ik gewoon een rustige avond te hebben voor een simpele komedie. Maar Le Grand Bain is meer dan een lollige film over mannen in zwembroekjes. Het is een echte verademing, een tedere duik in de menselijke kwetsbaarheid, en stiekem een van de beste Franse ‘feelgood’-films van de laatste jaren.
Prachtige losers
Het verhaal? Een bende mannen die getekend zijn door het leven – depressief, verloren, in een midlifecrisis – besluit in een opwelling een mannelijk synchroonzwemteam te vormen. Ja, zoiets. Bebaarde mannen in zwembroek die choreografieën oefenen in een gemeentelijk zwembad. Absoluut belachelijk. En toch werkt het. Als een trein.
We zien een cast van vijf sterren: Mathieu Amalric als veertiger aan de rand van de afgrond, Guillaume Canet als bedrijfsleider met een burn-out, onze eigen Benoît Poelvoorde als prachtige loser en zwembadverkoper, Jean-Hugues Anglade als uitgerangeerde rocker, en Philippe Katerine als een geniaal maanwezen. Zonder Virginie Efira en Leïla Bekhti te vergeten, perfect als coaches met ijzeren hand en flair.
Lachen, tranen (en chloor)
Maar wat verrast, is dat Le Grand Bain achter de humor in diepe wateren zwemt. Depressie, eenzaamheid, afwezige vaders, mislukking, gebroken dromen – het zit er allemaal in, maar zonder ooit in melodrama te vervallen. Het is grappig, oprecht en het gaat vooral over heropbouw. Over vriendschap. Over springen, zelfs als je denkt dat het te laat is.
Het is het soort film dat je zin geeft om je maten te bellen, of je in te schrijven voor waterballet. Echt waar. (Oké, ik heb gewoon een biertje genomen in de plaats, maar de intentie was er.)
Een regie die ademt
Gilles Lellouche levert voor zijn eerste solofilm als regisseur een werk af vol tederheid en beheersing. Hij filmt zijn personages met liefde, zonder spot, met precies genoeg kitsch en gratie. En de soundtrack, tussen zweverige muziek en pophits, is een pareltje.
Kortom?
Le Grand Bain is een beetje als een sprong in het diepe die goed afloopt. Het is absurd en ontroerend. Het is populaire cinema die zijn publiek niet voor domoren houdt. En dat doet deugd. Een film die tegen je zegt: “Je bent niet alleen, vriend. Kom met ons zwemmen.” En eerlijk, daar krijg je het warm van.
Technische fiche
-
Titel: Le Grand Bain
-
Regisseur: Gilles Lellouche
-
Release: 2018
-
Duur: 2u02
-
Genre: Tragikomedie
-
Onderscheidingen: 10 César-nominaties, César voor Beste Mannelijke Bijrol (Philippe Katerine)
Article rédigé par
